500+dla rodziny zastępczej
 Oceń wpis
   

 

 

Ustawa z dnia 11.02.2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci stanowi, że świadczenie wychowawcze (tzw. 500+), przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu lub opiekunowi prawnemu dziecka. Opiekun faktyczny tylko wtedy jest uprawniony do świadczenia, jeżeli wystąpił o przysposobienie dziecka.

 

Postanowieniem sądu wydanym w trybie ustawy z dnia 7.06.2011 r. o wspieraniu rodziny i o systemie pieczy zastępczej dziadkowie zostali ustanowieni rodziną zastępczą dla wnuczki. Ojciec dziecka był pozbawiony władzy rodzicielskiej nad córką, a władzę rodzicielską matki nad dzieckiem sąd rodzinny ograniczył. Prezydent Miasta Łodzi nie negując faktu że dziadkowie sprawują opiekę faktyczną nad wnuczką - odmówił przyznania babci dziecka świadczenia wychowawczego, ponieważ przepisy ustawy o tzw.500+, nie zawierały podstawy prawnej do wydania decyzji pozytywnej.

 

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podtrzymało decyzję Prezydenta Miasta. Wnioskodawczyni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i sprawę wygrała. WSA nie podzielił zarzutu skargi, jakoby organ administracji rażąco naruszył prawo. Wprawdzie dziadkowie sprawują tzw. bieżącą pieczę nad wnuczką, jednakże postanowienie sądu nie dało im uprawnień opiekuna dziecka określonych w przepisach kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

 

Pomimo to WSA skargę uwzględnił i obie decyzje wydane przez Prezydenta Miasta Łodzi i Kolegium Samorządowe uchylił. Zdaniem WSA przepisy ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, które w wykazie osób uprawnionych do świadczenia wychowawczego pominęły osoby faktycznie opiekującej się dzieckiem pozostają w tej części w niezgodności z Konstytucją RP, a także z ratyfikowaną przez Polskę Konwencją o Prawach Dziecka. Konwencja ustanowiła zasadę, że gdy rodzice nie sprawują opieki nad dzieckiem, to alternatywnym rozwiązaniem jest tzw. piecza zastępcza. Każde Państwo, które jest sygnatariuszem Konwencji ma obowiązek zapewnić opiekę nad osobami sprawującymi pieczę zastępczą. Państwo powinno wspierać te osoby udzielając im pomocy materialnej oraz innych programów pomocy.

 

Wyrok WSA, w Łodzi wydany dnia 26.04.2017 r. II SA/Łd 979/16 daje szansę dla osób sprawujących pieczę zastępczą nad dzieckiem na uzyskanie świadczenia 500+. Trudno jednak przewidzieć, czy pogląd Sądu znajdzie zastosowanie w praktyce. Najlepszym rozwiązaniem byłaby nowelizacja ustawy.

 

 

Komentarze (0)
Przekazanie gospodarstwa rolnego nie jest darowizną
 Oceń wpis
   

 

Aktem notarialnym z dnia 6 grudnia 1989 roku małżonkowie J.S. i B. S. podarowali gospodarstwo rolne synowi M. S. oraz jego małżonce B. S.. W umowie postanowiono o ustanowieniu na rzecz darczyńców dożywotniej służebności polegającej na prawie mieszkania w całym budynku mieszkalnym, a także z budynku gospodarczego oraz z 13 arów gruntu. Po upływie 4 lat zginął s śmiercią tragiczną syn darczyńców. Relacje pomiędzy teściami i synową były gorsze niż złe. Synowa nie interesowała się gospodarstwem, ani teściami. W trakcie kłótni Barbara S. napluła teściowej w twarz i nazwała ją wulgarnym słowem.

Teściowie skierowali przeciwko synowej pozew o rozwiązanie umowy. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, natomiast Sąd Apelacyjny wyrok ten zmienił i umowę notarialną rozwiązał. Na podstawie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników sąd po rozważeniu interesów stron zgodnie z zasadami współżycia społecznego, może umowę o przekazaniu gospodarstwa rolnego rozwiązać jeżeli obdarowany 1) uporczywie postępuje wobec rolnika w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego lub 2) dopuścił się względem rolnika albo jednej z najbliższych mu osób rażącej obrazy czci bądź umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu albo wolności, lub 3) uporczywie nie wywiązuje się ze swych obowiązków względem rolnika wynikających z umowy lub z przepisów prawa.

W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny wskazał że pozwana dopuściła się wobec teściowej rażącej obrazy czci, które nastąpiło w wypowiedzi ustnej poprzez nazwanie słowem obelżywym oznaczającym prostytutkę, kobietę prowadzącą rozwiązły tryb życia, czy też kobietę która dla osiągnięcia korzyści postępuje w sposób moralnie naganny. Ponadto pozwana napluła powódce w twarz. Takowe zachowanie ma szczególne znaczenie gdy dopuszcza się tego osoba obdarowana wobec osób starszych, którym z racji chociażby wieku należy się szacunek.

Rozwiązanie umowy było również uzasadnione nie tylko powyższym wysoce nagannym zachowaniem obdarowanej. Za opisanym werdyktem przemawia również fakt, że pozwana nie interesowała się gospodarstwem, oddała je w dzierżawę i wyjechała za granicę. Przekazanie gospodarstwa następcy miało bowiem na celu osobiste kontynuowanie produkcji rolnej przez następcę co nie nastąpiło.

Dodać należy że rozwiązanie umowy  przekazaniu gospodarstwa rolnego następuje wg innych zasadach aniżeli odwołanie darowizny. Ustawa wprawdzie zawiera między innymi jako jedną z okoliczności uzasadniającą roszczenie fakt uporczywego postępowania wobec rolnika w sposób sprzeczzny z zasadami społecznego i inne deprocjunące obdarowanego okoliczności, ale wśród tychże brak rażącej niewdzięczności, .która jest podstawowym warunkiem odwołania darowizny. Innymi słowy - łatwiej jest wygrać sprawę o rozwiązanie umowy o przekazaniu gospodarstwa rolnego, aniżeli  sprawe o odwołanie darowizny tego gospodarstwa.

Komentarze (0)
Zrzeczenie się dziedziczenia
 Oceń wpis
   

 

Mam dwoje dzieci, dom chcę zapisać córce, natomiast synowi chcę dać mieszkanie. Wartość domu jest zdecydowanie wyższa od lokalu mieszkalnego, ale córka mieszka ze mną, a syn od wielu lat przebywa za granicą. Syn chce zrzec się spadku, chciałbym to jakoś sformalizować, aby te umowy były zgodne z prawem, a córka jako jedyny spadkobierca nie miałaby obowiązku spłaty brata.

 

Spadkodawca może sporządzić testament i wówczas jedynym spadkobiercą będzie jego córka. Nabycie spadku przez córkę spadkodawcy nastąpi na podstawie dziedziczenia testamentowego ( art.991 par.2 kodeksu cywilnego ). Syn spadkodawcy jako spadkobierca ustawowy pominięty w testamencie będzie uprawniony do zachowku. Osobą obowiązaną do zapłaty zachowku będzie spadkobierca ustawowy ( art. kodeksu cywilnego). W procesie o zachowek spadkobierca testamentowy może powołać się na fakt darowizny jaką spadkobierca ustawowy otrzymał od spadkodawcy jeszcze za jego życia.

 

Umowa o spadek po osobie żyjącej jest z mocy prawa nieważna ( art. 1047 kodeksu cywilnego ). Spadkobierca ustawowy może przez umowę z przyszłym spadkobiercą zrzec się dziedziczenia po nim ( art. 1048 kodeksu cywilnego). Zrzeczenie się dziedziczenia obejmuje również zstępnych spadkobiercy ustawowego, czyli jego dzieci, wnuki i prawnuki ( art. 1049 par.1 kodeksu cywilnego). Umowa wymaga formy aktu notarialnego.

 

W praktyce sądowej rozważany był problem, czy dopuszczalna jest umowa o zrzeczenie się zachowku. W sytuacji opisanej na wstępie pominięty w testamencie brat mógłby wystąpić przeciwko siostrze o zapłatę zachowku. Umowa o zrzeczeniu się dziedziczenia ma szerszy zakres niż umowa o zrzeczeniu się prawa do zachowku. Według wnioskowania logicznego gdy wolno więcej to wolno mniej, a więc okoliczność że ustawodawca pominął w kodeksie możliwość umownego zrzeczenia się prawa do zachowku umowa takowa jest dopuszczalna, vide uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17.03.2017 r. sygn. III CZP 110/16.

 

Umowa o zrzeczeniu się prawa do zachowku rozwiązuje problemy wynikające z rozliczeń pomiędzy spadkobiercami, a nadto prowadzi do zwiększenia podstawę wyliczenia roszczeń, zatem jest dobrym sposobem do definitywnego ustalenia kto ma dziedziczyć i w jaki zakresie.

Komentarze (0)
Alimenty dla ojczyma
 Oceń wpis
   

 Po śmierci ojca moja mama drugi raz wyszła za mąż. Byłam wówczas małym dzieckiem. Otrzymywałam rentę po tacie. Ojczym nie interesował się moim wychowaniem. Wolałam przebywać u babci. To babcia pomagała mi odrabiać lekcje, jeździła ze mną na wakacje. Po maturze wyjechałam na studia, w tym czasie zmarła moja mama. Przeprowadziłam sprawę spadkową, 3/4 domu należy do mnie, a 1/4 do ojczyma. Ojczym zajmuje cały parter budynku, a ja z mężem mieszkam na górze. Ojczym ma 76 lat, ale nie choruje, otrzymuje emeryturę i dodatek pielęgnacyjny, razem do ręki ponad 2.000zł. Do ojczyma przychodzi jego córka z pierwszego małżeństwa, która pomaga mu w pracach domowych. Wszystkie koszty eksploatacji domu pokrywam ze swoich dochodów. Ponieważ spłacamy kredyt zaciągnięty na remont dachu poprosiłam ojczyma, aby przejął chociażby 1/4 spłaty, w odpowiedzi otrzymałam groźbę pozwu o alimenty. Czy ojczym może żądać alimentów od pasierbicy, jeżeli ma córkę z pierwszego małżeństwa i otrzymuje godziwą emeryturę?

Skierowane do współwłaściciela nieruchomości żądanie, aby uczestniczył on w kosztach remontu domu jest jak najbardziej słuszne, skoro bowiem udział ojczyma w nieruchomości wspólnej określony został na 1/4, to w tej proporcji powinien on pokryć kosztu remontu dachu. Zgodnie bowiem z treścią art. 207 kodeksu cywilnego pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów i w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.

Również wątpliwe jest roszczenie ojczyma do pasierbicy o alimenty. Art. 144 par. 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że mąż matki dziecka niebędący jego ojcem może żądać od dziecka świadczeń alimentacyjnych, jeżeli przyczyniał się do wychowania i utrzymania dziecka, a żądanie jego odpowiada zasadom współżycia społecznego. Skoro ojczym nie przyczyniał się do wychowania i utrzymania córki swojej żony, to jego roszczenie o alimenty skierowane przeciwko pasierbicy powinno być oddalone. Za takim rozstrzygnięciem przemawia również fakt, że ów ojczym ma córkę z pierwszego małżeństwa. Zatem roszczenie o alimenty powinien on skierować do własnej córki i dopiero w drugiej kolejności do pasierbicy ( art. 132 kro).

Gdyby nawet córka ojczyma wykazała, że nie może płacić swojemu ojcu alimentów, to jego roszczenie do pasierbicy byłoby wysoce wątpliwe, ponieważ w czasie małżeństwa z jej matką nie utrzymywał on pasierbicy. Z opisu wynika, że dziewczyna otrzymywała  rentę po swoim biologicznym ojcu, a wychowywała ją babcia, nie został więc spełniony warunek określony w art. 144 par.2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Komentarze (0)
Byłem w Korei
 Oceń wpis
   

 

Pierwsze wrażenie z Seulu- absolutny spokój mieszkańców, aczkolwiek w niewielkiej odległości od tego miasta znajduje się stolica Korei Północnej, a przywódca tego państwa niemal bez przerwy grozi światu atakiem atomowym.

 

Na ulicach Seulu nie czuje się zagrożenia atakami Północy. Wśród przechodni zdecydowanie przeważają młodzi. Dziewczyny w europejskich kreacjach, luźna bluzka i dżinsy z obowiązkowymi dziurami na kolanach, niektóre z rozjaśnionymi włosami, jedyna istotna różnica, to buty na zwykłych obcasach, tu nie nosi się tzw. szpilek. Ponadto komórki, nie pamiętam, aby młody człowiek szedł samotnie ulicą bez nieodłącznej komórki idąc rozmawia, nadaje sms-y względnie przegląda internet.

 

Mój dwutygodniowy pobyt w Seulu był spowodowany udziałem w 102-a Universala Kongreso de Esperanto ( 102 Międzynarodowy Kongres Esperanto). Marzenie Zamehofa, aby Esperanto stało się światowym środkiem komunikacji, nie spełniło się. Jednakże Esperanto jest obecnie ruchem społecznym którego celem jest międzynarodowe porozumienie i przyjaźń. Universala Esperanto Asocio ( Światowy Związek Esperantystów) jest organizacją stowarzyszoną z ONZ oraz UNESCO. Udział w kongresach następuje na koszt uczestników, nikt nie udziela wsparcia, natomiast UEA utrzymywana jest ze składek członków. Nie ma odpowiedzi ilu jest na świecie esperantystów, natomiast można stwierdzić, że nie ma w Europie albo w Afryce, względnie w Ameryce Południowej miasta wielkości Kalisza, bez klubu esperanckiego. Uczestnicy Kongresu otrzymali pozdrowienia od rządów niektórych państw i od organizacji międzynarodowych, między innymi od naszego wicepremiera prof. Glińskiego. W uroczystości otwarcia wziął osobisty udział burmistrz Seulu.

 

Kongresy Esperanto trwają 7 dni i oferta programowa obejmuje czas od godziny 9 do 22 i jest tak bogata, że trudno wybrać. Z reguły na jedną godzinę np.9:00 przypada do wyboru 6 prelekcji. Najbardziej interesujące były zajęcia Uniwersytetu Kongresowego, prelegenci rekrutowani są spośród pracowników naukowych uczelni wyższych i powinni posiadać dorobek naukowy oraz co najmniej stopień doktora. Oto niektóre tematy wykładów Jak osiągnąć najlepsze efekty w międzykulturowych pracach badawczych, Medycyna wschodnia, zależność pomiędzy umysłu i ciałem, Zastosowanie spektroskopii masowej do badania zmian klimatycznych w starożytności. Oprócz tego lekcje języka koreańskiego, wykłady o historii Korei, język Esperanto dla początkujących i dla zaawansowanych, codziennie wieczorem koncerty, teatry, bale aż do godziny 22.

 

Specjalne zajęcia które zakończyły się w budynku Parlamentu dotyczyły Zjednoczenia Korei. Oba państwa są za rozwiązaniem problemu poprzez demokratyczne zmiany, jednakże Północ jako warunek wstępny stawia wycofanie wojsk USA z półwyspu. Na uwagę zasługują górnolotne slogany komunistów także o prawach człowieka, co świadczy o ich hipokryzji. Tak więc na dzień dzisiejszy jakikolwiek postęp w tej materii pozostaje w sferze fantazji.

 

Południe stworzyło strefę ekonomiczną z obu stron granicy, przez pewien czas robotnicy z Północy pracowali w wybudowanych tam fabrykach. Niestety inwestycję należało spisać na straty. Komuniści wykorzystali strefę do działalności dywersyjnej i szpiegowskiej. Służby Kima wyspecjalizowały się w budowie tuneli drążonych nowoczesnymi maszynami na poziomie 72 metrów pod powierzchnią ziemi. Tunele zostały zasypane, a jeden z nich zachowano dla turystów. Zejście do tego tunelu zajmowało dystans ca 1 km po równi pochyłej. Strefa graniczna pozostaje pod ścisłą kontrolą wojsk ONZ i koreańskiej straży granicznej, kontrole paszportowe były ponawiane kilka razy. Turyści mogli zobaczyć wystawę prezentującą wojnę z 1951 roku, zdjęcia sowieckich czołgów, na ulicach Seulu, mapy działań wojennych, a także lokomotywę pokrytą śladami kul karabinowych. Jedynie przez lunetę można było obejrzeć północnokoreańską wioskę.

 

Budownictwo mieszkaniowe polega na wznoszeniu potężnych bloków o 30 kondygnacjach, poprzedzielanych pasami zieleni. Mieszkania są bardzo drogie, jednakże o większej powierzchni niż u nas. Wg relacji jednej z Koreanek posiada ona mały lokal, czyli 75 m kw., natomiast średnia powierzchnia to 120 m kw. Pokoje hotelowe bardzo obszerne, w łazienkach wanna w kształcie małego baseniku i oprócz tejże wanny do użytku jest kabina natryskowa oraz inne, nie używane w naszym kraju urządzenia. Po ulicach krążą prawie wyłącznie samochody firmy KIA różnej wielkości. Zdumienie budzą hulajnogi, użytkowane przez dorosłych mężczyzn, poruszające się pod górę z szybkością ponad 40 km na godzinę. Niektóre hulajnogi są zaopatrzone w siodełko. Skutery są bardzo wąskie i posiadają małe kółka. Pieszy nie posiada pierwszeństwa na zebrach i musi przepuścić samochód, którego kierowca nawet nie zwalnia. Uznanie budzi komunikacja kolejowa. Bilety zakupywane są prawie wyłącznie przez internet, konduktor nie sprawdza biletów, bo stosowną informację ma w komputerze, szybkość pociągu ok 250 km na godzinę.

 

Kuchnia koreańska to przede wszystkim mnóstwo warzyw, a więc kiszona kapusta pekińska, grzyby, bardzo ostra papryka i również ostre pasty paprykowe cukinia, podobny do pokrzywy sezam, czosnek, kiełki sojowe. No i ryż na śniadanie, ryż na obiad i ryż na kolację. Menu nie zawiera ziemniaków, ani chleba. I do tego mięso wołowe i drób w różnych odmianach. Gospodarze zaprosili nas do tradycyjnej restauracji, tam trzeba zdjąć buty i przy niziutkim stoliku usiąść w tureckiej pozycji, co dla osób w zaawansowanym wieku nie jest sprawą prostą no i podano nam kraby, ponoć to bardzo droga potrawa. Niestety kraby były w stanie surowym i dla większości europejczyków niemożliwe do konsumpcji.

 

Po zwiedzeniu tego kraju na trasie od Seulu aż do położonego niedaleko Japonii Seczuanu rzuca się w oczy ciasnota, stąd te ogromne bloki mieszkalne rosnące ciągle w górę. Pięćdziesiąt milionów ludności wtłoczono na terytorium trzy razy mniejsze od Polski. Zatem zjednoczenie Południa z Północą nastąpi wcześniej, czy później nie tylko z przyczyn patriotycznych, ale przede wszystkim z powodu gospodarczej konieczności. Ten dzielny naród zniewolony od 1905 roku do końca II Wojny Światowej przez Japonię startował w latach pięćdziesiątych z gospodarką porównywalną do państw afrykańskich, a obecnie jest to kraj z czołówki światowej. Koreańczycy z Południa wierzą, że sztucznie utworzona granica dzieląca ten sam naród na dwa państwa zostanie wkrótce usunięta i przywrócone zostanie jedno państwo.

Komentarze (0)
Odbierz awizo
 Oceń wpis
   

 

Ten temat wraca jak bumerang, nie ma miesiąca, aby do mojej Kancelarii nie przybył klient z wezwaniem od komornika. Niektórzy klienci działają w przekonaniu, że organem decyzyjnym jest komornik i do niego należy zgłosić odwołanie, w ciągu 7 dni, bo tak brzmi pouczenie. Nie zdają sobie oni sprawy, że komornik jest tylko organem wykonawczym i jego zadaniem jest przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego. Kłopoty dłużników wynikają z faktu, że o wyroku sądu powzięli wiadomość dopiero po wszczęciu postępowania przez komornika. Przyczyną tego stanu rzeczy jest tzw. doręczenie zastępcze poprzez tzw. awizo, czyli białą karteczkę którą listonosz pozostawia w skrzynce na listy.

Art. 138 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że jeżeli listonosz nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo sądowe dorosłemu domownikowi, a nawet administratorowi domu, dozorcy, sołtysowi, jeżeli zgodzą się oni takiej pomocy sąsiadowi udzielić i nie są przeciwnikami procesowymi adresata. Wg codziennej praktyki- listonosze nie szukają pośredników, a jedynie w drodze wyjątku doręczają pismo domownikowi, którym jest zazwyczaj członek rodziny adresata. Listonosz pozostawia w skrzynce na listy tzw. awizo zawierające zawiadomienie, że przyszedł list polecony z sądu, który jest do odebrania w ciągu 7 dni w najbliższym urzędzie pocztowym.

 

Jeżeli powtórne awizo nie zostanie odebrane przez adresata w ciągu 7 dni doręczenie uważa się za dokonane. Najbardziej dotkliwy skutek dla adresata powstaje wówczas, gdy przesyłka sądowa zawierała nakaz zapłaty, czyli wydane bez rozprawy orzeczenie sądu zobowiązujące dłużnika do zapłaty dochodzonego przez powoda roszczenia w ciągu 14 dni od daty doręczenia nakazu zapłaty albo wniesienia w tym terminie sprzeciwu. W świadomości społecznej nie mieści się taka możliwość aby sąd nie wysłuchał strony i tak sobie wydał wyrok, dając wiarę przeciwnikowi procesowemu. Niestety postępowanie nakazowe nadal obowiązuje i to nie tylko w Polsce, ale i w innych państwach UE.

 

Każdy obywatel RP powinien wiedzieć, że należy dokładnie sprawdzać skrzynkę na listy, a w razie wyjazdu z domu na okres ponad 14 dni poprosić kogoś o odbieranie listów i powiadamianie że w skrzynce listonosz pozostawił zawiadomienie przesyłce poleconej ( awizo).  

Komentarze (0)
Babcia płaci alimenty
 Oceń wpis
   

 

Mąż odszedł od rodziny, żyje sobie beztrosko na koszt swojej matki .Komornik nie ściąga alimentów, bo dłużnik zawsze coś wykombinuje na swoją obronę. Ja na szczęście mam pracę, ale ciężar utrzymania dwojga dzieci spoczywa tylko na mojej osobie. Teściowa jest w bardzo dobrej sytuacji materialnej, prowadzi firmę i prawdopodobnie mój mąż tam pracuje na czarno, ale tego nie potrafię udowodnić. Czy w takiej sytuacji mam szansę aby roszczenie o alimenty skierować przeciwko babci moich dzieci?

 

Obowiązek alimentacyjny obciąża przede wszystkim rodziców dziecka. Powinność alimentacyjna dziadków powstaje dopiero wtedy gdy nie ma osoby zobowiązanej w bliższej kolejności albo gdy osoba ta nie jest w stanie uczynić zadość swemu obowiązkowi lub gdy uzyskanie od niej na czas potrzebnych uprawnionemu środków utrzymania jest niemożliwe lub połączone z nadmiernymi trudnościami. Tak stanowi art. 132 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

 

W sytuacji opisanej wyżej obowiązek alimentacyjny obciąża ojca dzieci, ale uzyskanie świadczenia na czas potrzebny uprawnionemu jest niemożliwe, bo dłużnik złośliwie uchyla się od alimentów. W swojej praktyce miałem do czynienia z takimi dłużnikami, którzy wezwani do wyjawienia majątku potrafili wykazać że nie posiadają jakichkolwiek środków do życia. Pamiętam przypadek, gdy ów nieszczęśliwy i bezradny rzekomo młody mężczyzna, po rozprawie odjechał sprzed Sądu Aleją Wolności w Kaliszu nowym Mercedesem.

 

Jednakże cwaniactwo tych niesfornych tatusiów może być skutecznie ograniczone. Jeżeli bowiem mamusia tego taty jest w dobrej sytuacji majątkowej, to wnuki mają szansę dochodzić alimentów od swojej babci. Wprawdzie obowiązek alimentacyjny owej babci ma charakter subsydiarny, jednakże powodowie są w stanie udowodnić, że ich ojciec nie sprostał swoim obowiązkom w zakresie ich utrzymania. Fakt przejściowej bezskuteczności prowadzonej przez komornika egzekucji przeciwko ojcu dzieci nie stoi na przeszkodzie wytoczeniu powództwa przeciwko dziadkom.

 

Do wykazania, że uzyskanie alimentów od ojca połączone jest z nadmiernymi trudnościami nie jest konieczne wyczerpanie wszelkich czynności egzekucyjnych, okoliczności te mogą być ustalone przez sąd na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1974 r. sygn. III CRN 388/73.

 

 

Komentarze (0)
Dyskryminacja w pracy
 Oceń wpis
   

Od roku pracuję w firmie w zespole wieloosobowym, mamy ten sam czas pracy i jednakowe zakresy czynności. Pomimo to jedna osoba ma płacę wyższą. Pytałem pana menadżera dlaczego tak jest i otrzymałem odpowiedź brak jest środków na podwyżki. Ja i moi koledzy czujemy się poktzywdzenie takim stanem rzeczy, bo to odczuwamu jako dyskryminację.

 

Zasada niedyskryminacji pracowników dotyczy również zapewnienia równego wynagrodzenia przy wykonywaniu jednakowej pracy lub pracy jednakowej wartości. Jest to jedna z fundamentalnych zasad zdefiniowana w art, 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Realizacja tej zasady została w naszym kraju dokonana poprzez dodanie do kodeksu pracy rozdziału II a o nazwie Równe traktowanie w zatrudnieniu.

 

Art. 18 ze znaczkiem 3 lit. c par.1 kodeksu pracy zawiera przykładowy wykaz przyczyn dyskryminacji jako nierówne traktowanie ze względu na pleć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonanie polityczne i przynależność związkową. Dyskryminowanie zachodzi tylko wówczas gdy nierówne traktowanie nastąpiło z jednej z przyczyn wymienionych wyżej albo z innych przyczyn porównywalnych z tymi okolicznościami jak np. światopogląd albo wygląd ( vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14. maja 2014 r. sygn. II PK 208/13 )

 

Przegrał proces maszynista kolejowy, który domagał się odszkodowania w kwocie 87.197,72 zł z tytułu nierównego traktowania, które jego zdaniem miało postać dyskryminacji, Sąd Okręgowy ustslil, że faktycznie pracownik otrzymał wynagrodzenie niższe niż jego koledzy zatrudnieni na porównywalnych stanowiskach pracy, jednakzę Sąd Apelacyjny wyrok ten zmienił i powództwo oddalił, zaś Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną. Oba te Sądy uznały, że powód nie wykazał że nierówne traktowanie nastąpiło z powodu przyczyny dyskryminacji określonej w wyżej cytwowanym przepisie kodeksu pracy np. ze względu na pleć, wiek, miepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonanie polityczne i przynależność związkową

Komentarze (0)
Nakłady na cudzy dom
 Oceń wpis
   

Dom należał do mojego ojca i do jego brata, mojego stryja po połowie. Stryj nie mieszkał z nami. Mój tata dobudował jeszcze jedno piętro, a parter przerobił na lokal mieszkalny. Ja razem z mężem zajęłam mieszkanie na piętrze, a tata pozostał na parterze. Stryj swoją cześć zapisał naszemu kuzynowi i wyjechał do swojej córki za granicę. Kuzyn wystąpił do sądu, aby dom podzielić i jemu przyznać parter albo by mu zapłacić ponad 200.000 zł, bo biegły wycenił posesję na 400.000 zl. Czujemy się tym bardzo pokrzywdzeni, ponieważ stryj nie dał ani złotówki na roboty budowlane, a dom przed przebudową posiadał wartość najwyżej 150.000 zł, czyli spłata na rzecz kuzyna nie powinna być wyższa niż 75.000 zł.

Z opisu wynika, że obaj bracia władali nieruchomością na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, po 1.2 części każdy (art. 196 par. 1 kodeksu cywilnego ). Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzić swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli ( art. 198 k.c.) . Czynność prawna owego stryja polegająca na rozporządzeniu udziałem bez zgody drugiego współwłaściciela jest ważna i skuteczna wobec osób trzecich ( art. 198 k.c.).

Również decyzja pierwszego współwłaściciela o rozbudowie domu nie podlega dyskusji, ponieważ została podjęta za zgodą osoby do takowej zgody uprawnionej ( art. 199 k.c.).

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. W sytuacji opisanej na wstępie nie istnieje problem dopłat. Rzecz jednak w tym, że jeden ze współwłaścicieli poczynił nakłady w wyniku których wartość nieruchomości wzrosła z kwoty 150.000 zł do 400.000 zł, zaś drugi współwłaściciel do tego się nie przyczynił, czyli wzbogaciłby się o 125.000 zł kosztem drugiego : 400.000 : 2 =200.000, a powinno być 150.000 : 2 '=75.000; 200.000- 75.000=125.000.

Wg uchwały Sądu Najwyższego z dn. 10.05.2006 r. sygn. III CZP.2006 nabywca udziału nie ma obowiązku zwrotu nakładów inwestycyjnych, takowy obciąża zbywcę i tylko do niego można skierować roszczenie z tego tytułu..

Skoro jednak nakłady poczynione były tylko na użytek jednego ze współwłaścicieli może bronić się on jedynie zarzutem bezpodstawnego wzbogacenia się przez nabywcę udziału jego kosztem (postanowienie S.N. z dnia 10.10.2012 r. VCSK 526/2011).   

Komentarze (0)
Haki na pracownika
 Oceń wpis
   

 

 

 

Pracodawca miał do mnie pretensje o rzekomą małą aktywność w wykonywaniu powierzonych mi obowiązków.  Z każdej rozmowy sporządzona były zapiski i zostałam poinformowana, że  zostają one dołączone do moich akt osobowych. Wobec tego, że w obecnej sytuacji o pracę jest  łatwiej niż kiedyś rozmowy ostrzegawcze ustały. Poprosiłam o moje akta osobowe do wglądu, niestety nadal są tam owe zapiski, co mnie denerwuje, bo przecież nie otrzymałam kary dyscyplinarnej, a jest wprost przeciwnie  - regularnie są na moją rzecz wypłacane nagrody uznaniowe.

 

 

 

Rzeczywiście, niezrozumiałe jest postępowanie szefa,  który pracownika chwali, a jednocześnie przechowuje na niego tzw. haki, na wypadek gdyby zachodziła potrzeba ich wykorzystania. Jednakże  relacja pracodawca- pracownik została  ściśle określona w przepisach kodeksu pracy i w wydanych na jego podstawie rozporządzeniach wykonawczych Rady Ministrów, Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, innych ministrów, w układach zbiorowych pracy oraz w regulaminach.

 

 

 

W sytuacji o której wyżej mowa chodzi o wydane na podstawie art. 298 ze znaczkiem 1 kodeksu pracy rozporządzenie Ministra Pracy z dnia 28.04.1996 r. tekst jednolity  Dziennik Ustaw 2017 r. poz. 894.  Akta osobowe składają się z 3 części, część A zawiera dokumenty zgromadzone w związku z ubieganiem się o zatrudnienie, część B dotyczy nawiązania stosunku pracy i przebiegu zatrudnienia, natomiast część C  - dokumenty związane z ustaniem zatrudnienia.

 

 

 

Opisana na wstępie rodzaju korespondencja pomiędzy stronami umowy o pracę nie posiada odniesienia do wykazu dokumentów które   mogą znajdować się w aktach osobowych pracownika, a w szczególności do części B dotyczącej przebiegu zatrudnienia. Według  §  6 ust.2 pkt.2 lit. g rozporządzenia jest tam miejsce na  nagrody i kary, a nie ma miejsca na tzw. haki

 

 

 

W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że wykaz dokumentów o których mowa w cytowanym wyżej rozporządzeniu Ministra  Pracy ma  taksatywny czyli zupełny, niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. W wyroku z dnia  16.06.2011 r. sygn.  I PK 222/10 Sąd Najwyższy  że w aktach osobowych pracownika nie ma miejsca dla wszelkiego rodzaju pism ostrzegawczych, czy innego rodzaju wytknięć naruszenia obowiązków.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Komentarze (0)
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
Najnowsze wpisy
2017-11-12 06:46 500+dla rodziny zastępczej
2017-10-25 08:21 Przekazanie gospodarstwa rolnego nie jest darowizną
2017-09-12 16:46 Zrzeczenie się dziedziczenia
2017-09-06 19:38 Alimenty dla ojczyma
2017-09-05 10:24 Byłem w Korei
Najnowsze komentarze
2017-10-06 00:03
Uparty optymista.:
Klienci b.PZU i obiecane im renty
Jest wyjscie z tej sytuacji.Niektore umowy zawierają klauzurę o możliwości wystąpienia do PZU[...]
2017-04-05 11:39
Wkurzony pomocnik dz:
Klienci b.PZU i obiecane im renty
Tą sprawą powinien zająć się sejm.Takich ludzi jest dużo a PZU Zycie robi sobie z nich[...]
2017-02-18 15:27
Realista:
Błąd urzędnika ZUS
Z tą mafią zus-owsko Sądową należy walczyć nigdy nie można pozostawić sprawy bez doprowadzenia[...]
O mnie
Świętosław Fortuna
Prawo często odbiega od życia. Świętosław Fortuna, radca prawny Kalisz woj. wielkopolskie